real good old day for my mom

posted on 24 Sep 2009 09:26 by terapixelman  in Opinion

               เมื่อเช้าผมจู่ๆ ได้ยินแม่พูดขึ้นว่าอยากฟังเพลงของ carpenter เป็นเพลงเก่าที่ผมเคยได้ยินตอนเด็กๆ ก็ยังคิดว่าจะไปหาซื้อที่ไหนได้วะ...แต่ในสมองแว๊บขึ้นมาอย่างนึงว่า ในเวบ www.4shared.com น่าจะมี และแล้วมันก็มีจริงๆซะด้วย นอกจากนั้นยังมีเพลงเก่าอื่นๆ ที่เป็นเสียงต้นฉบับอีก (ที่เสียเงินซื้อๆ มานี่ เวอร์ชั่น cover ทั้งนั้นแหละ) โอววววว...สุดยอด sound ได้อารมณ์มาก

                 เช้าวันนี้แม่ผมจึง happy มากที่ได้ฟังเพลงของ carpenter แบบรวมฮิต  ทำให้คิดไปว่าเมื่อเราอายุเกือบ 60 แล้วเราจะอยากฟังเพลงเก่าเพลงไหนเนี่ย....

ปล.ผมสร้าง account  ไว้เรียบร้อยแล้ว หวังว่าเพลงที่อัพโหลด จะทำให้ใครบางคนมีความสุขได้ ( ยกเว้นเจ้าของผลงาน ) http://www.4shared.com/dir/20198762/7cb05ef8/sharing.html

edit @ 24 Sep 2009 18:16:22 by terapixel

Challenge Project

posted on 22 Sep 2009 17:21 by terapixelman  in Showcase

edit @ 22 Sep 2009 17:33:30 by terapixel

edit @ 23 Sep 2009 16:51:28 by terapixel

Introduction

posted on 22 Sep 2009 16:34 by terapixelman  in Opinion

                 บลอคนี้เป็นบลอคที่สองที่เล่นครับ (อันแรก myspace ) หลังจากได้อ่าน Diary Blog ของคนอื่นมาพอสมควร แล้วรู้สึกว่าคนเราจะเสียเวลามานั่งเขียนอะไรทำไมกัน (หลายอันเขียนได้ดี มีสาระซะด้วยสิ)แล้วพอเจอ social network อื่นๆ ก็รู้สึกคล้ายๆกันนี้ ต่อมาผมก็พบว่าไอ้ hi5 ที่ผมรู้สึกว่ามันไร้สาระ กลายเป็นช่องทางติดต่อเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันมานาน หลายต่อหลายคนอย่างไม่น่าเชื่อ ต่อมาผมพบว่ามันเป็นอะไรที่ใช้เผยแพร่ผลงานได้ดี แต่ใน hi5 ผมคิดว่าผมไม่ค่อยได้เป็นตัวของตัวเองเท่าไหร่  เพราะว่าใช้เป็นสื่อแสดงผลงานที่ทำให้บริษัทไปแล้ว

                ประเด็นที่มาเล่นบลอคนี้คือต้องการคุยกับตัวเอง ทั้งยังต้องการฟีดแบ็คอยู่ อยากรู้ว่าจากนี้ไปความคิดจะเปลี่ยนไปเรื่อนๆไปในทิศทางไหน ผมมมองข้อดีของการเขียนออนไลน์คือปลวกมันไม่สามารถกินข้อมูลเราและไม่สามารถเปียกน้ำ ภาพที่ใส่มันก็ไม่ได้ซีดลง เก็บได้นาน นานแค่ไหนไม่รู้ รู้แต่มันน่าจะดีกว่าเขียนลงสมุดอาร์ทแล้วมันก็หายไปตอนย้ายบ้านคราวก่อน 

                บลอคนี้จะค่อนข้างขาดหวานนิดหน่อยเพราะปกติไม่ค่อยโรแมนติคหรือมีอารมณ์กุ๊กกิ๊กเท่าไหร่ แต่ไม่ว่าจะเขียนอะไร ก็จะไม่มีอะไรอิงกับการเมืองอย่างแน่นอน ผมเห็นบางคนเขียนด่าทอกันแรงๆเพียงเพราะเพื่อให้คนสนใจ มีฟีดแบคดีรึปล่าว หรืออยากแสดงทัศนะคติแบบแรงๆ ตามสถานการณ์บ้านเมือง อันนี้ก็ไม่ทราบ เอาเป็นว่าผมคงไม่แสดงความคิดเห็นเรื่องนี้นะครับ ถ้ายังทนอ่านถึงบรรทัดนี้  ผมเดาว่าคุณอาจจะเคยเห็นงานผมในเวบบอร์ดอะไรซักอย่าง แล้วบังเอิญมาเจอในนี้ก็เลยยังทนอ่านอยู่ได้เพราะอยากรู้ว่ามันเป็นอะไรของมัน

                คนที่ไม่ได้อยู่วงการศิลปะมักมองเข้ามาว่าคนศิลปะมักมีอะไรภายในที่ลุ่มลึก มีความคิดสร้างสรรค์แปลกใหม่ และมีอัตตาของตนเองสูง ผสมกับความมันส์ บ้า ฮา ปัจจัยเหล่านี้ทำให้คนส่วนหนึ่งมองว่าอาชีพของคนที่ทำงานอาร์ทเป็นพวกพิเศษ ถ้าพูดสรุปความง่ายๆก็คือ ดูเท่ 

               เคยอ่านเจอมาว่าศิลปินป๊อบอาร์ทผู้ยิ่งใหญ่ที่ชื่อว่า แอนดี้ วอฮอลได้เคยพูดทำนองว่า ทำไมใครๆก็คิดว่า ศิลปินเป็นอาชีพที่พิเศษ ทั้งๆที่มันก็แค่อาชีพๆ หนึ่ง ซึ่งตัวผมเองก็เห็นด้วยว่าก็จริง ถ้าคนๆนึงเอาแต่ครุ่นคิดว่าตัวตนของตัวเองเป็นอะไร ใครเป็นยังไงแล้วมันถึงจะพิเศษ งั้นใครๆ ก็พิเศษได้ เพราะใครๆก็คิดเป็น หากแต่คนศิลปะเวลาคิดอะไรออกมาจากนามธรรมให้ออกมาเป็นรูปธรรมได้อย่างที่ใครเรียกว่างานศิลปะแล้วได้รับการยอมรับ ก็กลายเป็นดูบุคคลที่พิเศษ ถ้าแอนดี้ วอฮอลไม่พิเศษ ผมก็คงหมดสิทธิ์เป็นอะไรที่มันพิเศษไปโดยปริยาย และผมก็ยังเป็นมนุษย์เงินเดือนคนนึง ธรรมดายิ่งกว่าธรรมดาซะอีก

               ที่เขียนมาเยอะๆนี่ยอมรับครับว่าขี้บ่น แต่ไม่นิยมก่นด่าใคร ถ้าจะด่าใครผมเลือกด่าตัวเองก่อนครับ

ปล.ผมชื่อแป๊ะ เป็นนักออกแบบกราฟิค ณ บริษัทเล็กๆแห่งหนึ่งครับ